16/8/2006 - seni seviyoqdum sen biLmiyoqdun...
kentlerden Birinde Zamanın bir yerinde Seni Ve Senli Günleri Anımsattı Akşam Güneşi, Onca Zamanın Üstünde Eskimeyen Bir Düşüncesin Şimdi, İnsan Her gün Anımsar mı Aynı gözleri..! Seni Seviyordum Ve Senin Haberin Yoktu, Saçlarını İzliyordum Uzaktan, Kulağının Arkasına Düşüşü Ve Burnun Herkesten Başkaydı İşte, Güldüğün Zaman Yukarıya Bakardın, Yukarıya Kalkan Başın Ve Gülen Gözlerin Vardı, Ne Güzeldiler Sen Bilmiyordun Ben Seni Seviyordum... Kalbime Sığmıyordu Aklımdan Geçenler, Duvarlara, Vitrin camlarına, kaldırımlara Çarpıyordu, Geri Dönüyordu Çoğalarak, Senin Sesini Duyduğum Zamanlarda Erteliyordum Her şeyi, Her şeyi Erteleyişim Oluyordun, Kalp Ağrısı Oluyordun, Birlikte Soluduğumuz Sokak isimleri Oluyordun... Mevsimlere Değişiyor Ve Büyüyorduk, Dönemeçler Geçiyor Köprüler Göze Alıyor Ve Bazen tekin Olmayan Suların üzerinden Atlıyorduk, Cesurduk Ufuk çizgisi maviydi, Günbatımı Hep Turuncu, Ve Kırmızıydı Bütün Karanfiller, Ben Seni Seviyordum Sen Bilmiyordun..! Sevinçlerim Oluyordun Ara sıra Sen Hiç Bilmiyordun... Sonra Herhangi Biri Oldun, Bütün Sevinçlerim Bittikten Sonra yağmurlar Yağdı Serin haziran Akşamları, Derken Bir gün uzaktan Gördüm Seni, Saçların bana İnat başın Her şeye meydan Okuyarak işte Yine Aynı... Kalbimi Acıttın Her zamanki Gibi Değiştik Sanıyordum Ve Sen Yine Bilmiyordun, Şimdi Bunları Anlatsa Sana Birileri Kim bilir, Yada Boş ver Bilme En İyisi...
|